***
”Mecz quidditcha. Przeciwko sobie grają dwa najbardziej skłócone ze sobą domy w Hogwarcie: Gryffindor i Slytherin. Dwójka kapitanów: Draco Malfoy i Harry Potter, toczą ze sobą zaciętą walkę w poszukiwaniu złotego znicza. Jest remis. Nagle Draco zauważa znicz. Rusza, pędzi w jego kierunku w strugach deszczu. Od wygranej dzieli go zaledwie jeden krok. I jest! Draco z kocią zwinnością łapie złotą, skrzydlatą kuleczkę i tym samym sprawia, że Ślizgoni wygrywają! Zwycięża z Harrym Potterem i zdobywa wielki puchar Quiddicha! Trybuny szaleją! Przestało padać, chmury burzowe rozpłynęły tak szybko jak się pojawiły i ich miejsce zastąpiło słońce. Malfoy lekko ląduje na ziemi z wielkim uśmiechem na twarzy. Obok niego, pojawia się złoty puchar. Podbiega do niego Hermiona, w czarnej bluzce na ramiączkach z napisem "I ♥ Draco!" i krótkiej spódniczce, po czym wskakuje mu na ręce i mocno przytula.
- Gratulu.. - nie dane jej było dokończyć, gdyż chłopak z zaskoczenia zamknął jej usta namiętnym pocałunkiem. W tym samym momencie cały Hogwart z zaciekawieniem spoglądał w ich stronę.
- Jesteś niesamowity.. - westchnęła dziewczyna oddając pocałunek."
Jasno włosy chłopak nagle budzi się ze swojego snu wyraźnie zaskoczony i zdezorientowany. - Co to było?! - pyta w myślach sam siebie. - Czy mi się śniła ta szlama Granger?! Nieee, to nie możliwe.. A może? Tak, to była ona! Ale co ona robiła w moim śnie?! - zadawał sobie coraz to nowe pytania. - Boże.. Co za okropny sen.. - pomyślał - Chociaż w sumie nie był najgorszy. Wszystko byłoby idealnie gdyby nie koniec .. Myśląc dłużej to koniec też był całkiem niezły. Ale nie, stop! Malfoy o czym ty myślisz?! - Chłopak głośno wzdycha zakładając ręce za głowę. - Ale dlaczego? - zastanawiał się. - Dlaczego ona? Pff.. ta szlama Granger pewnie by wiedziała..
W tym samym momencie przed oczami ukazała mu się sylwetka Hermiony siedzącej w ławce i wyrywającej się do odpowiedzi: Ja wiem! Ja wiem! Profesorze? Mogę? Znam odpowiedź! - dziewczyna wstaje - Ekhmm, więc.. moim zdaniem, sen, który miał Pan Malfoy jest najprawdziwszym pragnieniem i pożądaniem, jakie odczuwa do osoby w nim występującej, w tym wypadku - mnie. Uczucia te próbuje zatuszować nienawiścią. Więcej informacji o tym przypadku mogę Panu przekazać przez krótki esej, w którym wyczerpująco rozwinęłam ten temat i na który poświęciłam dwa zwoje pergaminu. Zechciałby Pan przeczytać? - w tej chwili ujrzał Pottera siedzącego wygodnie na fotelu w miejscu, gdzie zwykle siedziałby normalny nauczyciel, w wielkim spiczastym kapeluszu, z długą brodą i chytrym uśmieszkiem na twarzy. - Z przyjemnością panienko - odpowiada. - po czym do uszu Dracona dotarł jego chytry śmiech.
- Wrrr.. - wzdrygnął się Draco wstając z łóżka i robiąc podobną minę jak w momencie gdy się obudził. - Pożądanie?! Pff.. Jasne.. Też mi coś! - prychnął z oburzeniem - A może? Może ona ma rację?
***
No i mamy za sobą prolog ^^
Przyznam szczerze, że całkowicie nie wiedziałam od czego zacząć. Nie wiedziałam jak mogę rozkręcić tą całą historię i wtedy pomyślałam o śnie. Nie jestem do niego do końca przekonana i tak średnio mi się podoba, ale raz się żyje! :D Tak czy siak mam nadzieje, że Wam się spodoba. Jedno mam za sobą ale nie wiem co zrobię z resztą ;p Pożyjemy, zobaczymy.
Prolog dedykuję Milenie i Dominice,
które z wielką wytrwałością pomagały mi w odnalezieniu odpowiedniego szablonu. Do końca ze mną wytrzymały ;)
A więc dziękuję i pozdrawiam!
Miłego dnia!
Przyznam szczerze, że całkowicie nie wiedziałam od czego zacząć. Nie wiedziałam jak mogę rozkręcić tą całą historię i wtedy pomyślałam o śnie. Nie jestem do niego do końca przekonana i tak średnio mi się podoba, ale raz się żyje! :D Tak czy siak mam nadzieje, że Wam się spodoba. Jedno mam za sobą ale nie wiem co zrobię z resztą ;p Pożyjemy, zobaczymy.
Prolog dedykuję Milenie i Dominice,
które z wielką wytrwałością pomagały mi w odnalezieniu odpowiedniego szablonu. Do końca ze mną wytrzymały ;)
A więc dziękuję i pozdrawiam!
Miłego dnia!
~Faith
